Bij de dood van Hercules

“….dus, in zijn razernij, terwijl hij daar liep, kwam hij toevallig bij de trillende Lichas, gehurkt in een geheime grot. In een woeste razernij riep hij: “Was het u, Lichas, die mij dit fatale cadeau bracht? Zal je de aanstichter van mijn dood worden genoemd?” Lichas, wierp zich in angst aan zijn voeten en smeekte om genade: “Alleen laat mij leven”. Maar Hercules greep Lichas, zwaaide hem driemaal en nogmaals over zijn hoofd en slingerde hem, als door een katapult geschoten, in de golven van de Zee van Euboea. Lichas was onschuldig, maar als gevolg van een groot misverstand gooide Hercules hem in de zee. Terwijl Lichas door de lucht vloog, verhardde zijn gestalte; zoals we weten, kunnen regendruppels eerst worden bevroren door de koude lucht, en dan overgaan naar de sneeuw, en als het door wervelwinden valt, zo verdraaid, tot ronde hagelstenen: zelfs zo verklaart de oude vertelling toen sterke armen Lichas door de berglucht slingerden, door de angst werd zijn bloed gestremd in zijn aderen. Geen vocht meer in zijn lichaam, hij veranderde tot steen. Zelfs tot op de dag vindt men er een lage rots die oprijst uit de golven gezien uit de diepe Zee van Euboea, en heeft de bepaalde contouren van een menselijke vorm. De zeilers vrezen het te betreden, denken dat het leven heeft, en ze noemden het Lichas sinds die tijd.”

Uit Ovidius’ Metamorfosen

In de verte ligt het “lichaam” van Lichas in de zee waarbij het “hoofd” wordt gevormd door een oude slapende vulkaan. (klik op de foto voor vergroting)

Het eilandje heet Lichadonisia en is populair bij de lokale bevolking vanwege de mooie stranden en baaien.

Hieronder een prachtige video over de “Bahama’s van Griekenland”: